Nu de economische situatie met de dag onzekerder wordt, hebben we meer behoefte aan de veiligheid van vroeger. Het verlangen om waardevolle zaken te behouden verklaart de nostalgie-hype die over ons land trekt. Tv-zenders en de modewereld profiteren er g0ed van. En nu is er ook de remake van het populaire tijdschrift MAD uit 1964. Retro-trend
Het is duidelijk in de mode terug te zien: kleding uit de jaren ’80 is weer hip, de rode lipstick uit de jaren ’50 is niet aan te slepen en de legging en het afro-kapsel zijn terug van weggeweest. Ook in de muziekwereld is de retrotrend zichtbaar: artiesten brengen remasters uit van oud werk, zoals de Beatles en Nirvana, dat eind deze maand een geremasterde versie van hun baanbrekende album Nevermind uitbrengt. Daarnaast maken artiesten ‘retro-muziek’ met een eigentijdse twist, zoals de internationaal succesvolle Caro Emerald en de onlangs overleden Amy Winehouse, die jazz en soul nieuw leven inblies.
Mad Men
De tv-wereld blijft niet achter in de nostalgie-hype. De serie Mad Men – met in de hoofdrollen kettingrokende, whiskeydrinkende en rokkenjagende reclamejongens uit de jaren ’60 in New York – sleept al 4 seizoenen op rij alle belangrijke Amerikaanse tv-prijzen (Emmy’s) in de wacht en trekt in vele landen hoge kijkcijfers. Er zijn niet alleen in Amerika maar ook in Nederland speciale Mad Men-feesten en de jurken uit de tv-serie wordt driftig nagemaakt en gedragen.
Uitgemolken formats
Het is niet verwonderlijk dat ook in ons land retro-tv een hit is: oude kijkcijferhits in een nieuw jasje. Of in gewoon Nederlands: goedkoop uitmelken van oude meuk. Programma’s als Ali B. op volle toeren en ‘t Schaep met de 5 Pooten trekken niet alleen heel veel kijkers, maar wonnen ook nog eens de prestigieuze Nipkowschijf. Raar maar waar.
Mediadeskundige Maarten Reesink, verbonden aan de vakgroep Media en Cultuur van de Universiteit van Amsterdam, verklaart dit succes deels uit gemakzucht. “Het is veilig en scheelt werk. Je hoeft de research en ontwikkeling van het programma zelf niet meer te doen. Bij elk nieuw programma moet je analyseren hoe het de doelgroep het beste kan bereiken. Dat hoef je bij een remake een stuk minder te doen.”
Het is niet verwonderlijk dat ook in ons land retro-tv een hit is: oude kijkcijferhits in een nieuw jasje. Of in gewoon Nederlands: goedkoop uitmelken van oude meuk. Programma’s als Ali B. op volle toeren en ‘t Schaep met de 5 Pooten trekken niet alleen heel veel kijkers, maar wonnen ook nog eens de prestigieuze Nipkowschijf. Raar maar waar.
Mediadeskundige Maarten Reesink, verbonden aan de vakgroep Media en Cultuur van de Universiteit van Amsterdam, verklaart dit succes deels uit gemakzucht. “Het is veilig en scheelt werk. Je hoeft de research en ontwikkeling van het programma zelf niet meer te doen. Bij elk nieuw programma moet je analyseren hoe het de doelgroep het beste kan bereiken. Dat hoef je bij een remake een stuk minder te doen.”
Oerhollandsche gezelligheid
Onderzoek van de omroepen wijst uit dat het Nederlandse publiek hunkert naar vertrouwde televisie. Maar is dat beeld volledig? Reesink: ”Ik weet niet of mensen behoefte hebben aan herkenbare televisie. Er is wel meer belangstelling voor gezelligheid. Kijk maar naar het succes van Ik hou van Holland. Binnen de retro-trend wordt gezocht naar succesnummers die gezelligheid uitstralen.”
Onderzoek van de omroepen wijst uit dat het Nederlandse publiek hunkert naar vertrouwde televisie. Maar is dat beeld volledig? Reesink: ”Ik weet niet of mensen behoefte hebben aan herkenbare televisie. Er is wel meer belangstelling voor gezelligheid. Kijk maar naar het succes van Ik hou van Holland. Binnen de retro-trend wordt gezocht naar succesnummers die gezelligheid uitstralen.”
Mad magazine
Dat stripbladMAD na 15 jaar opnieuw verschijnt is het volgende bewijs van de nostalgie-hype. Of zoals de hoofdredacteur van de Nederlandse editie Ger Apeldoorn zegt: “De tijd is rijp voor een Nederlandse Mad. In economisch slechte tijden is het leuk om te lachen. Een gigantisch deel van Nederland zit te wachten op leuke, verteerbare dwarse humor.”
Alfred E. Neumann is dus terug. De vaste mascotte op de cover met zijn kenmerkende flaporen en ontbrekende voortand is in het 1e nummer getransformeerd in onze toekomstige koning, met een angstige Maxima op de achtergrond en de tekst: ’8 redenen waarom Maxima een betere koning zou zijn dan Willem Alexander’. Verder in het 1e nummer: Mad-klassiekers als Spy vs. Spy en een parodie op de eerder genoemde serie Mad Men.
Dat stripbladMAD na 15 jaar opnieuw verschijnt is het volgende bewijs van de nostalgie-hype. Of zoals de hoofdredacteur van de Nederlandse editie Ger Apeldoorn zegt: “De tijd is rijp voor een Nederlandse Mad. In economisch slechte tijden is het leuk om te lachen. Een gigantisch deel van Nederland zit te wachten op leuke, verteerbare dwarse humor.”
Dingen die je niet met Hitler mag vergelijken: Prins ClausDingen die je wel met Hitler mag vergelijken: de paus.
@NederlandseMad
Ger Apeldoorn
Alfred E. Neumann is dus terug. De vaste mascotte op de cover met zijn kenmerkende flaporen en ontbrekende voortand is in het 1e nummer getransformeerd in onze toekomstige koning, met een angstige Maxima op de achtergrond en de tekst: ’8 redenen waarom Maxima een betere koning zou zijn dan Willem Alexander’. Verder in het 1e nummer: Mad-klassiekers als Spy vs. Spy en een parodie op de eerder genoemde serie Mad Men.
Een onderscheidend 1e nummer, met veel humor in de MAD-traditie. Erg geestig zijn de strip ‘Alles draait om Linda’ (de Mol) en het vrij chaotische artikel ‘Maak je eigen Blof-song (iedereen kan het!)’. Van de 52 fullcolour pagina’s wordt een deel door een Nederlands team gemaakt, bestaande uit cabaretiers, cartoonisten, stripmakers en humoristen. De overige pagina’s zijn vertaald uit de Amerikaanse versie.
Nieuw succes?
Of het roemruchte blad dat in Nederland tussen 1964 en 1994 verscheen, opnieuw een succes wordt? Wij van Onthypen verwachten van wél. Al is het maar omdat humor een goed medicijn is in crisistijden en bij de “dreigende economische storm”, zoals de minster van Financiën onheilspellend sprak op Prinsjesdag. Natuurlijk, een remake is geen garantie voor klinkende verkoop- en kijkcijfers. De 1e aflevering van de populaire VARA-comedy in de jaren ’80 en ’90 Zeg ‘ns AAA trok bij de remake in maart 2009 ruim 2 miljoen kijkers, maar zakte daarna terug naar 820.000 nostalgie-fans. Daar staan recente successen van Ali B., Frans Bauer met Bananasplit en ‘t Schaep tegenover.
Na alle nostalgische uitingen in tv, mode en uitgeversland lijkt heruitgave van het MAD-bordspel -waarmee de mannen van Onthypen als jongetjes vele regenachtige middagen met een Sprits en pot thee hebben doorgebracht- een kwestie van tijd. Als dat geen fijne nostalgie is!
